Adrian Kuźniar: Bakcyl filozofii #42 – Przeciwko realiście naukowemu, czyli o argumencie z pesymistycznej metaindukcji

Czy mamy podstawy, by sądzić, że nasze najlepsze teorie naukowe są bliskie prawdy, a centralne dla nich terminy teoretyczne – w rodzaju „koronawirus”, „kwark powabny”, „czarna dziura” – posiadają odniesienie (czyli nie są terminami pustymi)? Realiści naukowi twierdzą, że tak właśnie jest, natomiast antyrealiści temu przeczą.

Prof. Adrian Kuźniar omawia jeden z najważniejszych argumentów przeciwko realizmowi naukowemu, tzn. argument z tzw. pesymistycznej metaindukcji, w którym najważniejszą rolę odgrywają teorie należące do historii nauki.

Adrian Kuźniar – dr hab., adiunkt w Zakładzie Filozofii Nauki Instytutu Filozofii Uniwersytetu Warszawskiego. Jego zainteresowania badawcze koncentrują się wokół metaetyki (zwłaszcza teorii ekspresywistycznych) oraz wybranych problemów filozofii nauki (głównie filozofii biologii), ontologii i epistemologii. Autor m.in. monografii Etyka analityczna a teoria ewolucji (CSZ Politechniki Warszawskiej, 2019), Konsekwencje wyjaśnień darwinowskich w metaetyce (WN „Semper”, 2017) oraz Język i wartości (WN „Semper”, 2009).