Fragment z klasyka

Kartezjusz: Pozytywna idea nieskończoności

Źró­dło: Kar­te­zjusz, Medy­ta­cje o filo­zo­fii pierw­szej, przeł. M. i K. Ajdu­kie­wi­czo­wie, War­sza­wa: PWN 1958, s. 61–62.


Nie powi­nie­nem […] sądzić, że nie ujmu­ję tego, co nie­skoń­czo­ne, przy pomo­cy praw­dzi­wej idei, lecz tyl­ko przez zaprze­cze­nie tego, co skoń­czo­ne, tak jak ujmu­ję spo­czy­nek i ciem­no­ści przez zaprze­cze­nie ruchu i świa­tła; albo­wiem prze­ciw­nie, poj­mu­ję to zupeł­nie jasno, że wię­cej rze­czy­wi­sto­ści jest w sub­stan­cji nie­skoń­czo­nej niż w skoń­czo­nej i że zatem jest we mnie w jakiś spo­sób na pierw­szym miej­scu uję­cie tego, co nie­skoń­czo­ne, przed uję­ciem tego, co skoń­czo­ne, czy­li uję­cie Boga przed uję­ciem mnie same­go. Bo jak­że­bym mógł ina­czej pojąć, że mam wąt­pli­wo­ści, że cze­goś pra­gnę, to zna­czy, że cze­goś mi brak i że nie jestem zupeł­nie dosko­na­ły, jeże­li­by nie było we mnie żad­nej idei bytu dosko­nal­sze­go, któ­re­go porów­na­nie ze mną pozwo­li­ło­by mi poznać wła­sne moje braki?


Pobierz tekst w PDF.

Najnowszy numer można nabyć od 1 września w salonikach prasowych wielu sieci. Szczegóły zob. tutaj.

Numery drukowane można zamówić online > tutaj. Prenumeratę na rok 2021 można zamówić > tutaj.

Dołącz do Załogi F! Pomóż nam tworzyć jedyne w Polsce czasopismo popularyzujące filozofię. Na temat obszarów współpracy można przeczytać tutaj.

Skomentuj

Kliknij, aby skomentować

55 podróży filozoficznych okładka

Wesprzyj „Filozofuj!” finansowo

Jeśli chcesz wesprzeć tę inicjatywę dowolną kwotą (1 zł, 2 zł lub inną), przejdź do zakładki „WSPARCIE” na naszej stronie, klikając poniższy link. Klik: Chcę wesprzeć „Filozofuj!”

Polecamy