Edukacja filozoficzna Filozofia dla dzieci Filozofia w szkole Wywiady

Pasja przybliżania filozoficznego myślenia dzieciom w Europie – wywiad z Emmą Worley

Istnieje wiele dobrych powodów, dla których warto uprawiać filozofię z dziećmi, (...) ich sednem jest idea uczenia się rzetelnego myślenia wspólnie z innymi ludźmi – powiedziała w rozmowie z Łukaszem Krzywoniem Emma Worley, przewodniczącą stowarzyszenia SOPHIA.

Zapisz się do naszego newslettera

Łukasz Krzy­woń: Jesteś prze­wod­ni­czą­cą sto­wa­rzy­sze­nia SOPHIA – euro­pej­skiej sie­ci filo­zo­fów pra­cu­ją­cych z dzieć­mi – któ­re mia­łem przy­jem­ność zapro­sić w zeszłym roku do Gal­way w Irlan­dii. Jak zaczę­ła się Two­ja oso­bi­sta przy­go­da z filo­zo­fią dla dzieci?

Emma Wor­ley: Zaczę­ła się, gdy pozna­łam Pete­’a w 2001 roku. Był wów­czas nauczy­cie­lem gry na gita­rze, ale chciał zaj­mo­wać się filo­zo­fią dla dzie­ci, ponie­waż filo­zo­fia pomo­gła mu wró­cić do edu­ka­cji i pomy­ślał, że może poma­gać dzie­ciom lepiej zro­zu­mieć wię­cej tema­tów. Kie­dy spo­tka­łam Pete­’a nawet nie sły­sza­łam o filo­zo­fii, więc był to dla mnie nowy grunt. Zachę­ci­łam go, żeby spró­bo­wał, a on skon­tak­to­wał się ze szko­ła­mi, w któ­rych pra­co­wał jako nauczy­ciel gry na gita­rze, aby spraw­dzić, czy będą zain­te­re­so­wa­ni – no i byli. Resz­ta to już historia!

Pete i ja zde­cy­do­wa­li­śmy się zało­żyć w 2007 r. pro­jekt o nazwie The Phi­lo­so­phy Shop, aby prze­szko­lić innych absol­wen­tów filo­zo­fii w tym, co robił Pete, i mie­li­śmy nadzie­ję, że uda nam się dotrzeć do więk­szej licz­by dzie­ci w szko­łach. Chcie­li­śmy rów­nież wyko­rzy­stać filo­zo­fię w innych obsza­rach – takich jak porad­nic­two filo­zo­ficz­ne, a tak­że w spo­łecz­no­ści i biz­ne­sie. Zało­ży­li­śmy spo­ty­ka­ją­cą się co mie­siąc gru­pę filo­zo­ficz­ną dla doro­słych, któ­ra trwa do dziś, a ostat­nio spo­tka­nie odby­ło się online!

W 2010 roku The Phi­lo­so­phy Shop zmie­nił nazwę na The Phi­lo­so­phy Foun­da­tion i sta­li­śmy się orga­ni­za­cją pożyt­ku publicz­ne­go – nadal mamy te same cele: przy­bli­żać wszyst­kim filo­zo­fię i umie­jęt­no­ści filozoficzne.

Czy możesz nam opo­wie­dzieć tro­chę o histo­rii i misji sie­ci SOPHIA?

Sieć SOPHIA – czy­li Euro­pej­ska Fun­da­cja na rzecz Roz­wo­ju Filo­zo­fii z Dzieć­mi (aby nadać jej peł­ną nazwę) zosta­ła zało­żo­na w 1993 roku w Holan­dii. W latach osiem­dzie­sią­tych powsta­ło wie­le ośrod­ków zaj­mu­ją­cych się roz­wo­jem filo­zo­fii z dzieć­mi (P4C) w róż­nych kra­jach euro­pej­skich. Nie­któ­re wyro­sły nie­za­leż­nie, a inne powsta­ły, aby powie­lać pra­cę Mat­thew Lip­ma­na pro­wa­dzo­ną w Sta­nach Zjednoczonych.

Cathe­ri­ne McCall [prze­wod­ni­czą­cą EPIC — The Euro­pe­an Phi­lo­so­phi­cal Inqu­iry Cen­tre; w latach 1996–2014 prze­wod­ni­czą­ca sto­wa­rzy­sze­nia SOPHIA; zobacz nasz wywiadprzyp. red.] wspo­mi­na­ła mi kie­dyś, że SOPHIA powsta­ła czę­ścio­wo po to, by odróż­nić się od P4C Lip­ma­na, ponie­waż ludzie chcie­li wypró­bo­wać róż­nych spo­so­bów upra­wia­nia filo­zo­fii z dzieć­mi lub uwa­ża­li, że mate­riał Lip­ma­na nie prze­kła­da się tak łatwo na inne, euro­pej­skie realia. I tak, cho­ciaż wie­lu tre­no­wa­ło u Lip­ma­na lub pra­co­wa­ło z nim w Montc­la­ir, chcie­li oni odkry­wać inne spo­so­by filo­zo­ficz­nej pra­cy z dzieć­mi. Nasze mot­to jest ści­śle powią­za­ne z mot­tem Unii Euro­pej­skiej: „Jed­ność w róż­no­rod­no­ści”, któ­re, moim zda­niem dobrze opi­su­je spo­łecz­no­ści badaw­cze. To plu­ra­li­stycz­na orga­ni­za­cja, co jest dla mnie napraw­dę krzepiące.

SOPHIA prze­szła wie­le zmian insty­tu­cjo­nal­nych, ale teraz jest to sieć pro­wa­dzo­na dla człon­ków przez człon­ków orga­ni­za­cji. To miej­sce, w któ­rym ludzie mogą wymie­niać się meto­da­mi, wypró­bo­wy­wać nowe pomy­sły oraz współ­pra­co­wać z inny­mi prak­ty­ka­mi i eks­per­ta­mi, aby pomóc nam wszyst­kim dosko­na­lić się i rozwijać.

Czy wiesz, ile kra­jów ma swo­ich przed­sta­wi­cie­li w sieci?

To bar­dzo dobre pyta­nie. Powie­dział­bym, że oko­ło 20 kra­jów euro­pej­skich jest obec­nie czę­ścią sie­ci. Na naszej mapie repre­zen­to­wa­nych jest 14 kra­jów euro­pej­skich, ale wiem, że mamy ludzi z innych kra­jów, któ­rych nie ma na naszej mapie. Mamy też kil­ka innych kra­jów spo­za Euro­py, co dodat­ko­wo zwięk­sza róż­no­rod­ność. Teraz nasze spo­tka­nia odby­wa­ją się online.

Któ­ry kraj, według cie­bie, ma filo­zo­fię dla dzie­ci (w jaki­kol­wiek spo­sób ją rozu­miesz) naj­le­piej osa­dzo­ną w sys­te­mie edu­ka­cji? Co mogli­by­śmy powie­lić w innych kra­jach i jak? Czy jest jakiś dobry przy­kład gdzieś w Europie?

Wiesz, to napraw­dę trud­ne pyta­nie, ponie­waż każ­da orga­ni­za­cja i każ­da oso­ba mają swój wła­sny spo­sób pra­cy w sys­te­mie edu­ka­cyj­nym swo­je­go kra­ju. Wiem, że w Hisz­pa­nii jest dość dużo filo­zo­fo­wa­nia w szko­le, ale głów­nie w for­mie Lip­ma­now­skiej. Spo­ro tre­ści filo­zo­ficz­nych jest też w samym ich pro­gra­mie naucza­nia. Matu­ra fran­cu­ska i matu­ra mię­dzy­na­ro­do­wa zawie­ra­ją wie­le filo­zo­fii. Oczy­wi­ście Irlan­dia ma nowy pro­gram naucza­nia filo­zo­fii umiesz­czo­ny w ogól­nym pro­gra­mie naucza­nia w szkol­nic­twie śred­nim. Wyda­je mi się, że w Bel­gii wyko­na­no ostat­nio jakieś pra­cę, pró­bu­jąc ofi­cjal­nie włą­czyć filo­zo­fię do pro­gra­mu naucza­nia. W Holan­dii trwa­ją pra­ce nad stwo­rze­niem stan­dar­du prak­ty­ki filo­zo­ficz­nej, któ­rą moż­na będzie wcie­lać w pra­cę szkół. W Szko­cji pro­gram naucza­nia opie­ra się na zazna­jo­mie­niu z myślą filo­zo­ficz­ną, a w Anglii szko­li się nauczy­cie­li lub wysy­ła się filo­zo­fów do szkół, aby poma­ga­li w naucza­niu filo­zo­fii więk­szej licz­by dzie­ci. Myślę, że filo­zo­fia ist­nie­je w edu­ka­cji na wie­le róż­nych spo­so­bów w wie­lu róż­nych miej­scach w całej Europie.

Oso­bi­ście nie jestem pew­na, czy rzą­dy powin­ny anga­żo­wać się w dzia­ła­nia na rzecz włą­cze­nia filo­zo­fii do pro­gra­mu naucza­nia dane­go kra­ju. Głów­nie dla­te­go, że poja­wie­nie się biu­ro­kra­cji zwią­za­nej z takim odgór­nym posu­nię­ciem może ozna­czać kata­stro­fę dla ruchu. Pomoc­ne było­by jed­nak wspie­ra­nie i zachę­ca­nie nauczy­cie­li oraz szkół do wpro­wa­dza­nia zajęć filozoficznych.

SOPHIA to wyjąt­ko­wa gru­pa ludzi. Na naszych corocz­nych spo­tka­niach panu­je nie­zwy­kła atmos­fe­ra: bar­dzo cie­pła, przy­ja­zna, pra­wie rodzin­na. Czy uwa­żasz, że jest jakaś cecha cha­rak­te­ru, któ­rą dzie­lą nie­któ­rzy ludzie prak­ty­ku­ją­cy filo­zo­fię z dzieć­mi? Co spra­wia, że ​​są wyjątkowi?

Myślę, że wśród człon­ków SOPHIA ist­nie­ją wspól­ne cechy cha­rak­te­ru (ale tak­że róż­no­rod­ność jed­no­stek!). Jest to otwar­tość, chęć słu­cha­nia i ucze­nia się od sie­bie nawza­jem oraz pasja do wspól­ne­go filo­zo­fo­wa­nia. To spa­dek po tych, któ­rzy pomo­gli w uru­cho­mie­niu przed­się­wzię­cia, takich jak Cathe­ri­ne McCall i Pie­ter Mostert, a któ­rzy do dziś są czę­ścią SOPHIA.

To, co jest wyjąt­ko­we w SOPHIA i jej człon­kach, to ujaw­nia­nie się umie­jęt­no­ści filo­zo­ficz­ne­go docie­ka­nia poprzez ich dzia­ła­nia i zacho­wa­nie: kon­struk­tyw­na, przy­ja­ciel­ska kry­ty­ka, współ­pra­ca. Dla mnie naj­waż­niej­sza jest otwar­tość. Człon­ko­wie przy­jeż­dża­ją z całej Euro­py, pocho­dzą z róż­nych kul­tur i mają róż­ne ide­ały. Ale wszy­scy spę­dza­my czas na pozna­wa­niu się i dowia­dy­wa­niu się o naszych róż­ni­cach i podo­bień­stwach, zamiast tyl­ko kry­ty­ko­wać nawza­jem swo­ją zawo­do­wą prak­ty­kę – cho­ciaż tak się też dzie­je! Kwe­stio­nu­je­my się nawza­jem i upew­nia­my się, że robi­my wszyst­ko, co w naszej mocy, w takich warun­kach, jakie ofe­ru­je każ­dy kraj.

Spo­tka­nie SOPHIA w Gal­way w Irlan­dii, 2019 r., fot. Łukasz Krzywoń

Wie­rzę, że w pra­cy, któ­rą wyko­nu­je­my, filo­zo­fu­jąc z dzieć­mi, ist­nie­je duch dzie­le­nia się oraz duch wspól­no­ty. Bie­rze­my w tym udział jako spo­łecz­ność i ceni­my obec­ność każ­de­go. Będąc prze­wod­ni­czą­cą tej orga­ni­za­cji, musisz tak­że wie­rzyć w war­tość filo­zo­fo­wa­nia z dzieć­mi. Dla­cze­go to jest waż­ne? Co ten wyjąt­ko­wy spo­sób naucza­nia i inte­rak­cji z dzieć­mi ma do zaofe­ro­wa­nia w edukacji?

Ist­nie­je wie­le dobrych powo­dów, dla któ­rych war­to upra­wiać filo­zo­fię z dzieć­mi, a któ­rych tutaj nie wymie­nię, ale ich sed­nem jest idea ucze­nia się rze­tel­ne­go myśle­nia wspól­nie z inny­mi ludź­mi. Czu­ję, że świat potrze­bu­je tego bar­dziej niż kie­dy­kol­wiek. Wyda­je się, że świat stał się bar­dzo agre­syw­ny, co widać w naszej poli­ty­ce i mediach. Ludziom nie jest łatwo roz­ma­wiać z inny­mi, z tymi któ­rzy patrzą z innej per­spek­ty­wy, nie wie­dzą jak się nawza­jem słu­chać lub jak jasno wyra­żać sie­bie. Myślę, że dla mnie to jest dokład­nie to, co może dla naszych spo­łecz­no­ści uczy­nić filo­zo­fo­wa­nie jako roz­ma­wia­nie. Cho­dzi o głęb­szy wgląd, roz­wi­ja­nie zro­zu­mie­nia sie­bie i innych, a tak­że ota­cza­ją­ce­go nas świa­ta. Filo­zo­fia może pomóc roz­wi­nąć nie­zwy­kle waż­ne umie­jęt­no­ści komu­ni­ka­cyj­ne i poma­ga nam słu­chać pomy­słów innych ludzi. I napraw­dę sły­szeć, nie tyl­ko słu­chać, ale napraw­dę sły­szeć, aby spró­bo­wać zro­zu­mieć punkt widze­nia innej oso­by. Tyl­ko dzię­ki zro­zu­mie­niu może­my wła­ści­wie oce­nić pomy­sły innych i nasze własne.

Żyje­my w dziw­nych cza­sach. Mamy pan­de­mię, któ­ra dotknę­ła życia tak wie­lu ludzi. Jest to trud­ny czas dla wie­lu osób pra­cu­ją­cych w edu­ka­cji. Czy myślisz, że wpły­nę­ło to rów­nież na ludzi zaj­mu­ją­cych się filo­zo­fią w szkołach?

Tak, ogrom­nie. Wiem, że wie­le osób w naszej spo­łecz­no­ści ma trud­no­ści ze zna­le­zie­niem pra­cy, ponie­waż pra­cu­ją samo­dziel­nie dla sie­bie. Cho­dzą do szkół i tam albo szko­lą nauczy­cie­li, albo pro­wa­dzą filo­zo­ficz­ne docie­ka­nia z dzieć­mi. A jeśli szko­ły nie będą wpusz­czać gości z zewnątrz, co mają zro­bić? Ponie­waż filo­zo­fia nie jest postrze­ga­na jako pod­sta­wo­wa, nie­zbęd­na dzie­dzi­na, z któ­rej dzie­ci muszą zdo­by­wać wie­dzę, szko­ły mogą już teraz zamknąć nam drzwi. Musi­my sie­dzieć i cze­kać, aby zoba­czyć, czy się do nas zwró­cą, kie­dy wszyst­ko wró­ci do nor­my, czy kie­dy­kol­wiek tam wrócimy.

Ale myślę, że ostat­nie spo­tka­nie SOPHIA dało wszyst­kim nadzie­ję. Testo­wa­li­śmy spo­so­by, na jakie może­my docie­rać do dzie­ci i upra­wiać filo­zo­fię poprzez Inter­net, a nad czym już pra­co­wa­li­śmy w The Phi­lo­so­phy Foun­da­tion od cza­su pierw­sze­go lock­dow­nu. Wiem, że wie­le osób w całej Euro­pie robi wszyst­ko, co w ich mocy, aby nadal zaj­mo­wać się filo­zo­fią dla dzie­ci. Robi­my wszyst­ko, co w naszej mocy, z tym, co mamy, two­rząc nowe spo­so­by pra­cy z dziećmi.

Jest to kwe­stia, któ­rą chcia­łem pod­jąć w moim następ­nym pyta­niu. W jaki spo­sób filo­zo­fo­wie i prak­ty­cy dosto­so­wa­li się do nowe­go śro­do­wi­ska i jakie stra­te­gie zadzia­ła­ły? Głów­nym tema­tem nasze­go ostat­nie­go spo­tka­nia SOPHIA było filo­zo­fo­wa­nie w pan­de­mii. Czy uwa­żasz, że ist­nie­ją jakieś szcze­gól­ne narzę­dzia lub spo­so­by inte­rak­cji z dzieć­mi, któ­re się sprawdziły?

Nie mogę mówić ogól­nie, ale z naszej per­spek­ty­wy, w The Phi­lo­so­phy Foun­da­tion, napraw­dę odkry­wa­my inte­rak­tyw­ność plat­for­my Zoom. Był to jeden z naj­lep­szych spo­so­bów na kon­ty­nu­owa­nie sesji z dzieć­mi, któ­ry przy­po­mi­nał naszą prak­ty­kę w klasie.

Cho­ciaż, jak wiesz, Łuka­szu, opra­co­wa­li­śmy rów­nież 110 przy­gód myślo­wych dla dzie­ci w wie­ku od 5 do 16 lat (10 na każ­dą „gru­pę rocz­ną”) do wyko­rzy­sta­nia w domu, umiesz­cza­jąc nasze histo­rie w Inter­ne­cie i usta­wia­jąc pyta­nia w arku­szach ćwi­czeń dla dzie­ci. (Pozwól­cie, że podzie­lę się z wami moją ulu­bio­ną: histo­ria „Żołądź”, pier­wot­nie napi­sa­na prze­ze mnie w książ­ce Phi­lo­so­phy Shop, opo­wie­dzia­na i zani­mo­wa­na przez nasze­go wspa­nia­łe­go filo­zo­fa Tima Beard­mo­re-Graya: https://vimeo.com/419980201/ee498f77eb). Nata­lie i genial­ny zespół z Bri­la Pro­jects stwo­rzy­li rów­nież cie­ka­we mate­ria­ły dla rodzi­ców i dzie­ci do wyko­rzy­sta­nia w domu, któ­re zapre­zen­to­wa­li na spo­tka­niu SOPHIA.

Ste­ve Wil­liams z p4c.com robi spo­ro z tego, o czym mówił Ben Kil­by z Austra­lii na spo­tka­niu: zaj­mu­je się asyn­chro­nicz­nym ucze­niem się, co jest napraw­dę inte­re­su­ją­ce. Jesz­cze innym spo­so­bem jest korzy­sta­nie z plat­form do dys­ku­sji i ucze­nia się w róż­nym cza­sie. Jesz­cze tego nie pró­bo­wa­li­śmy. Nie jestem pew­na, czy nawet byśmy chcie­li, ponie­waż jest coś w żywej roz­mo­wie, co uwa­żam za waż­ne. Dla nas i dla wie­lu osób, któ­re znam w SOPHIA, Zoom był jed­nym z naj­lep­szych narzędzi.

Rysu­ją się jakieś pla­ny co do dal­szych dzia­łań SOPHIA? Czy jest jakaś wizja przy­szło­ści i następ­ne­go spotkania?

Wizja SOPHIA jest reali­zo­wa­na przez jej człon­ków, więc nie będę przed­sta­wiać tutaj wiel­kie­go pla­nu. Jed­nym z inte­re­su­ją­cych pro­jek­tów, któ­re zre­ali­zo­wa­li­śmy jest utwo­rze­nie w tym roku Gru­py Robo­czej ds. Stan­dar­dów Prak­ty­ki we wszyst­kich gru­pach człon­kow­skich. Gru­pa wkrót­ce skon­tak­tu­je się z człon­ka­mi sto­wa­rzy­sze­nia w tej spra­wie i mam nadzie­ję, że przed­sta­wią wyni­ki pra­cy już w przy­szłym roku. Teraz, gdy prze­szli­śmy do try­bu onli­ne, jest wię­cej oka­zji do regu­lar­nych spo­tkań, do tego, aby pomóc ludziom skon­tak­to­wać się poza corocz­ny­mi spotkaniami.

Mamy teraz trzy kra­je-gospo­da­rzy przy­go­to­wa­ne na zor­ga­ni­zo­wa­nie kolej­ne­go spo­tka­nia i to jest świet­ne. Pro­blem w tym, że nie wie­my, kie­dy może­my powie­dzieć każ­de­mu z nich, kie­dy będzie to moż­li­we. Mamy nadzie­ję, że w cią­gu naj­bliż­szych trzech lat będzie­my mogli ponow­nie odbyć spo­tka­nie na żywo. Ale do tego cza­su praw­do­po­dob­nie zro­bi­my to onli­ne. Mam plan na naszą następ­ną wir­tu­al­ną kon­fe­ren­cję… ale na razie cicho sza, ponie­waż w tej chwi­li spraw­dzam jesz­cze tę opcję. Ale to będzie napraw­dę eks­cy­tu­ją­ca i praw­do­po­dob­nie naj­lep­sza kon­fe­ren­cja onli­ne, na któ­rej kto­kol­wiek kie­dy­kol­wiek był!

Brzmi fan­ta­stycz­nie. Dzię­ku­ję, Emma. Wszy­scy z nie­cier­pli­wo­ścią na to czekamy.

 


Emma Wor­ley jest współ­za­rzą­dza­ją­cą i współ­za­ło­ży­ciel­ką The Phi­lo­so­phy Foun­da­tion, orga­ni­za­cji pożyt­ku publicz­ne­go z sie­dzi­bą w Anglii. Emma zosta­ła uzna­na za jed­ną ze 100 naj­lep­szych kobiet w przed­się­bior­stwach spo­łecz­nych w 2017 r., a tak­że zosta­ła wyso­ko oce­nio­na za rolę lide­ra w kon­kur­sie Social Enter­pri­se 100 Awards w tym roku. Jest pre­ze­sem SOPHIA: Euro­pej­skiej Fun­da­cji na rzecz Postę­pu Filo­zo­fii z Dzieć­mi oraz wizy­tu­ją­cym pra­cow­ni­kiem nauko­wym w Kings Col­le­ge Lon­don. Emma otrzy­ma­ła tytuł MBE za usłu­gi na rzecz inno­wa­cji w kon­kur­sie New Year Hono­urs 2020.

 

Łukasz KrzywońŁukasz Krzy­woń – magi­ster filo­zo­fii, absol­went Uni­wer­sy­te­tu Ślą­skie­go. Autor pod­ręcz­ni­ka do pro­wa­dze­nia filo­zo­ficz­nych docie­kań z dzieć­mi i mło­dzie­żą pt. Filo­zo­fuj z dzieć­mi, któ­ry został wyda­ny w stycz­niu 2019 r. przez Wydaw­nic­two Aca­de­mi­con. Od 2004 r. miesz­ka w Irlan­dii. Od wie­lu lat pra­cu­je tam z dzieć­mi i z mło­dzie­żą, pro­wa­dząc m.in. docie­ka­nia filo­zo­ficz­ne w szko­łach. Spe­cja­li­sta od filo­zo­fii dla dzie­ci z The Phi­lo­so­phy Foun­da­tion w Lon­dy­nie i aktyw­ny czło­nek euro­pej­skie­go sto­wa­rzy­sze­nia SOPHIA, pro­mu­ją­ce­go filo­zo­fo­wa­nie z dzieć­mi. Obec­nie uczy o ochro­nie śro­do­wi­ska w szko­łach dla Gre­en-Scho­ols Ire­land. Orga­ni­zu­je też kół­ka bęb­niar­skie, męskie krę­gi, uczy poli­ne­zyj­skie­go Sasa, chiń­skie­go Tai Chi, malu­je arty­stycz­ne mura­le wraz z róż­ny­mi gru­pa­mi two­rzy arty­stycz­ne man­da­le, uczy prak­ty­ki uważ­no­ści i relak­sa­cji. Jego pra­ca magi­ster­ska Ukry­ty Blask uka­za­ła się dru­kiem w roku 2005.

 

Ilu­stra­cja: spo­tka­nie SOPHIA w Gal­way, Irlan­dia w 2019, fot. Łukasz Krzywoń

Po wię­cej infor­ma­cji na temat filo­zo­fo­wa­nia z dzieć­mi zaj­rzyj do nasze­go dzia­łu Filo­zo­fia dla dzie­ci.


Wywiad uka­zał się w ramach roz­wi­ja­nia nasze­go nowe­go ser­wi­su o edu­ka­cji filo­zo­ficz­nej. Pomóż nam go two­rzyć: patronite.pl/filozofuj.

Najnowszy numer można nabyć od 30 października w salonikach prasowych wielu sieci. Szczegóły zob. tutaj.

Numery drukowane można zamówić online > tutaj. Prenumeratę na rok 2020 można zamówić > tutaj.

Aby dobrowolnie WESPRZEĆ naszą inicjatywę dowolną kwotą, kliknij „tutaj”.

Dołącz do Załogi F! Pomóż nam tworzyć jedyne w Polsce czasopismo popularyzujące filozofię. Na temat obszarów współpracy można przeczytać tutaj.

1 komentarz

Kliknij, aby skomentować

  • Pasja to męka! “Jedy­nie”!
    Męczyć dzie­ci filo­zo­ficz­nym myśle­niem?! To jest nawet dziś bar­dzo “nie­po­praw­ne poli­tycz­ne” a tak­że sadystyczne…
    =-O 😉 🙂 :-! :O 😀 O:-)

55 podróży filozoficznych okładka

Wesprzyj „Filozofuj!” finansowo

Jeśli chcesz wesprzeć tę inicjatywę dowolną kwotą (1 zł, 2 zł lub inną), przejdź do zakładki „WSPARCIE” na naszej stronie, klikając poniższy link. Klik: Chcę wesprzeć „Filozofuj!”

Polecamy