Antropologia Artykuł Historia filozofii starożytnej

Platon: Zaprzęg uskrzydlonych koni

Pytanie o naturę duszy powraca w wielu dialogach Platona. Jednym z nich jest Fajdros, z którego pochodzi kolejna piękna – ale i zagadkowa – alegoria wywiedziona z wyobraźni Platona. Przedstawia ona trzy części czy aspekty duszy. Jedną z racji, które skłoniły Platona do ich wyróżnienia było istnienie w duszy konfliktów wewnętrznych, których literackie przykłady spotkamy w kolejnych fragmentach.

Zapisz się do naszego newslettera

Tekst ukazał się w Sokrates i syre­ny. 55 podróży filo­zoficznych po świecie pod­księży­cowym i nad­księży­cowym, s. 49–50. W pełnej wer­sji graficznej jest dostęp­ny w pliku PDF.


Tyle prze­to o nieśmiertel­noś­ci duszy. Tu nato­mi­ast trze­ba mówić o jej przymio­tach. Jaka mianowicie jest, o tym moż­na się roz­wodz­ić w boskiej i długiej rozpraw­ie, do czego zaś jest podob­na, o tym po ludzku i krócej. Tak właśnie mówmy. Niech oto będzie podob­na do zaprzęgu uskrzyd­lonej pary koni i woźni­cy. U bogów więc i konie, i woźnice, wszys­tko takie same, i piękne, i z pięknych, u innych zaś zróżni­cow­ane. A najpierw w nas woźni­ca trzy­ma w lej­cach parę koni, z których ten ksob­ny [z lewej strony – L.R.] piękny i pełen wdz­ięku i takiego samego pochodzenia, ten zaś odsieb­ny [z prawej – L.R.] usposo­biony prze­ci­wnie, prze­to powodowanie nimi musi być trudne i uciążli­we. […] Otóż z tych koni jeden – powiadamy – jest dobry, dru­gi zaś nie. Nie określil­iśmy jed­nak, na czym pole­ga­ją cno­ty dobrego lub narowy złego [ruma­ka – L.R.], ter­az jed­nak trze­ba to wyjaśnić. A więc ten z nich, który się zna­j­du­je po lep­szej stron­ie, ma postać prostą, uksz­tał­towaną, pod­nie­siony kark, chrapy zaokrą­glone, białą maść, czarne oko, dbały o dobre imię w połącze­niu z panowaniem nad sobą i poczu­ciem god­noś­ci, zwolen­nik słusznej sławy, nie wyma­ga­ją­cy bata, prowad­zony jedynie rozkazem i słowem. Ten dru­gi zaś prze­ci­wnie: jest sękaty, duży, byle jako skle­cony, twardego karku, krępy, chrapy zadarte, czarna sierść, błyska­jące, nabiegłe krwią oczy, skłon­ny do buty i cheł­pli­woś­ci, wokół uszu kudłaty, tępy, uderze­niu bata wraz z oście­niem led­wo ule­ga.

Przełożył Leopold Reg­n­er


Tekst jest dostęp­ny na licencji: Uznanie autorstwa-Na tych samych warunk­ach 3.0 Pol­s­ka.

Najnowszy numer można nabyć od 2 lipca w salonikach prasowych wielu sieci. Szczegóły zob. tutaj.

Numery drukowane można zamówić online > tutaj. Prenumeratę na rok 2020 można zamówić > tutaj.

Aby dobrowolnie WESPRZEĆ naszą inicjatywę dowolną kwotą, kliknij „tutaj”.

Dołącz do Załogi F! Pomóż nam tworzyć jedyne w Polsce czasopismo popularyzujące filozofię. Na temat obszarów współpracy można przeczytać tutaj.

1 komentarz

Kliknij, aby skomentować

  • Pla­to, czy zatem i konie jak woźnice oraz bogowie mają dusze?! Mimo że Bib­lia (ST/NT) nic o tym nie mówi; to jed­nak nie jest ostate­cznie rozstrzy­ga­jące.”

Sklep

55 podróży filozoficznych okładka

Wesprzyj „Filozofuj!” finansowo

Jeśli chcesz wesprzeć tę inicjatywę dowolną kwotą (1 zł, 2 zł lub inną), przejdź do zakładki „WSPARCIE” na naszej stronie, klikając poniższy link. Klik: Chcę wesprzeć „Filozofuj!”

Polecamy