Artykuł

Safona: Pieśń pożegnania

Tekst ukazał się w Sokrates i syreny. 55 podróży filozoficznych po świecie podksiężycowym i nadksiężycowym, s. 78–79. W pełnej wersji graficznej jest dostępny w pliku PDF.


wierz mi, że chciałabym umrzeć”,
Mówiła żaląc się przy pożegnaniu.

A potem jeszcze te słowa:
„Zły los nam przypadł udziale,
że ciebie, Safo, rzucam wbrew mej woli”.

Odpowiedziałam jej na to:
„Odejdź szczęśliwa i zdrowa,
Zapamiętaj wszystkie z nami spędzone dni!

Lecz gdybyś miała zapomnieć,
sama ci jeszcze opowiem,
ile chwil pięknych przeżyłyśmy razem.

Lubiłaś ozdabiać czoło
wieńcami z fiołków i róży,
gdy byłaś tutaj z nami, w naszym gronie,
i nieraz młodzieńczą szyję
umiałaś wdzięcznie przystroić
splotami kwiatów pachnących, wiosennych,

i olejkami drogimi
godnymi królewskich skroni

albo na miękkich poduszkach
leżałaś i z rąk służebnych
czary z nektarem brałaś w czasie uczty.

Nie było bez nas wesela
i święta, nie było źródła,
z którego byśmy nie czerpały wody

Przełożyła Janina Brzostowska


Tekst jest dostępny na licencji: Uznanie autorstwa-Na tych samych warunkach 3.0 Polska.

Najnowszy numer można nabyć od 2 listopada w salonikach prasowych wielu sieci. Szczegóły zob. tutaj.

Numery drukowane można zamówić online > tutaj. Prenumeratę na rok 2023 można zamówić > tutaj.

Dołącz do Załogi F! Pomóż nam tworzyć jedyne w Polsce czasopismo popularyzujące filozofię. Na temat obszarów współpracy można przeczytać tutaj.

Skomentuj

Kliknij, aby skomentować

Wesprzyj „Filozofuj!” finansowo

Jeśli chcesz wesprzeć tę inicjatywę dowolną kwotą (1 zł, 2 zł lub inną), przejdź do zakładki „WSPARCIE” na naszej stronie, klikając poniższy link. Klik: Chcę wesprzeć „Filozofuj!”

Polecamy