Wydarzenia

Sympozjum dedykowane Profesorowi Mieczysławowi Gogaczowi

W dniu 17 listopada 2018 w gmachu UKSW przy ul. Wóycickiego 1/3 w Warszawie odbyła się już XII edycja wręczenia Nagród im. Prof. Mieczysława Gogacza za najlepsze prace magisterskie z tomizmu. Wręczenie nagród było połączone z konferencją „Tomizm konsekwentny. W 92. rocznicę urodzin prof. Mieczysława Gogacza”.

Najnowszy numer: Jak działa język?

Zapisz się do newslettera:

---

Filozofuj z nami w social media

Najnowszy numer można nabyć od 2 października w salonikach prasowych wielu sieci. Szczegóły zob. tutaj.

Numery drukowane można zamówić online > tutaj. Prenumeratę na rok 2019 można zamówić > tutaj.

Aby dobrowolnie WESPRZEĆ naszą inicjatywę dowolną kwotą, kliknij „tutaj”.

Kon­fer­encję otworzył prof. Artur Andrze­juk, wita­jąc najpierw prof. Mieczysława Gogacza, który poprzez Nagrodę swego imienia dostar­cza okazji do tego spotka­nia. Następ­nie przy­witał zapros­zonych goś­ci w osobach: prof. Marii Janik-Cza­chor (prof. Insty­tu­tu Chemii Fizy­cznej PAN), prof. Anny Lataw­iec (Dziekana WFCh UKSW), prof. Anny Lemańskiej, Lau­re­atów Nagrody oraz członków Kapituły Nagrody (w tym dr hab. Mag­dalenę Płotkę, nowego człon­ka Kapituły Nagrody).

Pon­ad­to prof. Andrze­juk przekazał szczególne pozdrowienia i urodzi­nowe życzenia prof. Gogac­zowi oraz życzenia udanej kon­fer­encji wszys­tkim jej uczest­nikom od bisku­pa Wiesława Meringa z Włocławka i preze­sa Woj­ciecha Płaza­ka z Lon­dynu – patronów hon­orowych Nagrody. Poin­for­mował również o reak­ty­wowa­niu Naukowego Towarzyst­wa Tomisty­cznego, które stało się Patronem Hon­orowym Nagrody.

Poin­for­mował także o fak­cie obję­cia patronatem medi­al­nym kon­fer­encji przez mag­a­zyn „Filo­zo­fuj!” oraz przez „Rocznik Tomisty­czny”.

Ostat­nim akcen­tem otwar­cia kon­fer­encji była krót­ka prezen­tac­ja świeżo wydanych książek: tłu­maczenia trak­tatu Tomasza Sut­tona De ente et essen­tia, w przekładzie Pio­tra Kor­duli, ze wstępem dra Daw­i­da Lip­skiego oraz Artu­ra Andrze­ju­ka, Filo­zofia bytu w tek­stach Tomasza z Akwinu, dedykowanej prof. Gogac­zowi.

Kole­jną część kon­fer­encji stanow­iło roz­danie nagród. Prze­wod­niczą­cy Kapituły Nagrody, A. Andrze­juk, wraz z jej członkiem, płk. drem Jerzym Niep­su­jem wręcza­li kole­jno nagrody lau­re­atom. Nagrodę złotą otrzy­mał mgr Remigiusz Sokals­ki za pracę mag­is­ter­ską, pisaną pod kierunk­iem ks. prof. Mirosława Mroza z UMK, zaty­tułowaną: „Napełnisz mnie wese­lem przy obliczu Twoim” (Ps 16,11). Ksz­tał­towanie ludz­kich uczuć w świ­etle Sum­ma The­olo­giae I-II, qq. 22–48 św. Tomasza z Akwinu. Nagrodę sre­brną otrzy­mał  ks. mgr Patri­cius Neon­nub za pracę mag­is­ter­ską, pisaną pod kierunk­iem ks. prof. Andrze­ja Mary­niar­czy­ka i ks. dr. hab. Tomasza Dumy z KUL, zaty­tułowaną: „The First Truth As The Source Of All Truth: Analy­sis Of I Quaes­tio De Ver­i­tate St. Thomas Aquinas”. Trze­cią, również sre­brną nagrodę ode­brał mgr Marcin Mateusz Worek za pracę mag­is­ter­ską, pisaną pod kierunk­iem ks. prof. Mary­niar­czy­ka, zaty­tułowaną „Wyz­naczni­ki real­iz­mu filo­zoficznego w uję­ciu Éti­enne Gilsona i Mieczysława A. Krąp­ca”.

Po uroczys­toś­ci roz­da­nia nagród prowadze­nie kon­fer­encji prze­jął dr hab. Witold Płot­ka, prof. UKSW, zapowiada­jąc wys­tąpi­e­nie prof. Marii Janik-Cza­chor, zaty­tułowane „Relac­ja Nauczający–Uczeń. Specy­fi­ka w dziedzinie nauk ścisłych”. Pani Pro­fe­sor na początku swo­jego wys­tąpi­enia zwró­ciła uwagę na wyjątkowość relacji naw­iązy­wanych między mis­trzem i jego uczniem, wskazu­jąc, że z tej wyjątkowej funkcji ludzie zdawali sobie sprawę już w starożyt­noś­ci. Przykła­dem na ową świado­mość może być przekazanie płaszcza pro­ro­ka przez Eliasza Elizeuszowi. Prele­gen­t­ka odwołała się również do bardziej współczes­nych przykładów: prof. Krzyszto­fa Mau­rin (znanego, pol­skiego fizy­ka matem­aty­cznego) i Jac­ka Woronieck­iego (znanego tomisty). Prof. Janik-Cza­chor, korzys­ta­jąc z przy­toc­zonych auto­ry­tetów, zwró­ciła szczegól­ną uwagę na cnotę dłu­gomyśl­noś­ci, łagod­noś­ci i łaska­woś­ci, jako na te najbardziej potrzeb­ne mis­tr­zowi. Jak stwierdz­iła, dłu­gomyśl­ność jest potrzeb­na, aby umieć cier­pli­wie czekać na efek­ty pra­cy, nie ule­ga­jąc smutkowi czy zniechęce­niu. Z kolei łaska­wość i łagod­ność pow­strzy­mu­je mis­trza przed wycią­ganiem kon­sek­wencji z błęd­nego i wadli­wego postępowa­nia ucz­nia tak, by ten nie czuł się zbyt surowo ukarany czy oce­niony niespraw­iedli­wie.

Choć – jak zauważyła prele­gen­t­ka – uczeń jest „kowalem swego losu”, to jed­nak prze­jaw­iane przez niego posłuszeńst­wo wobec mis­trza ukazu­je, iż przyjął on jako swo­je cele ukazy­wane mu przez nauczy­ciela.

Prele­gen­t­ka, prze­chodząc do egzem­pli­fikacji relacji między mis­trzem i uczniem na tere­nie nauk ścisłych, rozpoczęła swo­je rozważa­nia od Galileusza, jako tej oso­by, która należała do pier­wszych, sto­su­ją­cych metodę doświad­czal­ną. Najbardziej ewident­nym tego przykła­dem może być tzw. „ekspery­ment krzyżowy” jego autorstwa. Ów ekspery­ment w swo­jej isto­cie stanowi doświad­cze­nie rozstrzy­ga­jące prawdzi­wość bądź fałszy­wość jakieś hipotezy. Jak prele­gen­t­ka zaz­naczyła, w naukach (również naukach ścisłych) samo nagro­madze­nie fak­tów nie stanowi jeszcze nau­ki. Właś­ci­wym zadaniem nau­ki bowiem jest usta­lanie praw­idłowoś­ci następst­wa i współwys­tępowa­nia zjawisk. Jak konkret­nie dzieje się to w naukach szczegółowych, prof. Janik-Cza­chor pokaza­ła na przykładzie nano­ma­te­ri­ałów, a konkret­nie nanorurek (specy­ficznych struk­tur nad­cząsteczkowych, o budowie w ksz­tał­cie rur­ki), wyko­rzysty­wanych w anal­izach chemicznych, w biologii, a także w medy­cynie.

Kończąc swo­je wys­tąpi­e­nie, prele­gen­t­ka wyraz­iła niepokój, czy oby inten­sy­wny rozwój nau­ki i tech­ni­ki nie spowodu­je zarazem utraty trady­cji, a w dal­szej kon­sek­wencji oder­wa­nia się ludzi od oży­w­czych sił duchowych przez nią wyz­naczanych, co w dal­szej kon­sek­wencji prowadzi do obu­miera­nia życia „tu i ter­az”.

Ostat­nią częś­cią naukową kon­fer­encji były refer­aty Lau­re­atów Nagrody. Wszyscy lau­reaci na początku swoich wys­tąpień dziękowali swoim pro­mo­torom, a także Kapit­ule Nagrody za wyróżnie­nie ich prac dyplo­mowych.

Jako pier­wszy wys­tąpił mgr R. Sokals­ki, lau­re­at złotej nagrody. W swoim wys­tąpi­e­niu, zaty­tułowanym „Ksz­tał­towanie ludz­kich uczuć w świ­etle Sum­ma The­olo­giae I-II, qq. 22–48 św. Tomasza z Akwinu”, scharak­tery­zował rolę i znacze­nie uczuć w struk­turze człowieka. Zwró­cił też uwagę na to, że są one naszym nat­u­ral­nym wyposaże­niem, jed­nakże doma­ga­ją się wychowa­nia, tak aby podle­gały rozu­mowi oraz woli i by służyły ludzkiemu roz­wo­jowi. Prob­lematy­ka uczuć w wys­tąpi­e­niu mgra Sokalskiego umieszc­zona była w per­spek­ty­wie teo­log­icznej. Dlat­ego też prele­gent zaprezen­tował również, jak wyglą­dało funkcjonowanie uczu­ciowoś­ci w Chrys­tusie.

Następ­nie ks. mgr P. Neon­nub rozpoczął swo­je wys­tąpi­e­nie od krótkiej infor­ma­cji o sobie i o okolicznoś­ci­ach pod­ję­cia studiów na KUL (gdzie trafił aż z Indonezji). W swoim wys­tąpi­e­niu krótko scharak­tery­zował najbardziej kluc­zowe kwest­ie swo­jej pra­cy dyplo­mowej, takie jak: prob­lem prawdy w uję­ciu św. Tomasza, poję­cie prawdy, relac­je między intelek­tem a poz­nawany­mi rzecza­mi, czy prawdy w intelek­cie Bożym i ludzkim. Swo­je anal­izy umieś­cił w szer­szym kon­tekś­cie intelek­tu­al­nych poprzed­ników Akwinaty.

Z kolei trze­ci lau­re­at, mgr M. Worek swo­je wys­tąpi­e­nie podzielił na dwie częś­ci. W pier­wszej skupił się – jak sam to określił – na kulisach pow­stawa­nia real­iz­mu filo­zoficznego. Z kolei w drugiej częś­ci zaprezen­tował wnios­ki swo­jej pra­cy mag­is­ter­skiej. Pon­ad­to prele­gent pod­jął także kwest­ię (skąd­inąd znaną już w tomizmie lowańskim) uwspółcześnienia tomiz­mu tak, aby mógł on sprostać rodzą­cym się wyzwan­iom w rozwi­ja­ją­cych się niezwyk­le inten­sy­wnie naukach szczegółowych.

Po zakończe­niu kon­fer­encji prowadzą­cy, Witold Płot­ka, zaprosił wszys­t­kich uczest­ników na poczęs­tunek i już mniej ofic­jalne spotkanie z prof. Mieczysławem Gogaczem.

Kole­jną kon­fer­encję oraz edy­cję nagród zaplanowano na dzień 16 listopa­da 2019 roku.

Opra­cow­anie: Izabel­la Andrze­juk


Zdjęcia

 

Dołącz do Załogi F! Pomóż nam tworzyć jedyne w Polsce czasopismo popularyzujące filozofię. Na temat obszarów współpracy można przeczytać tutaj.

Wesprzyj „Filozofuj!” finansowo

Jeśli chcesz wesprzeć tę inicjatywę dowolną kwotą (1 zł, 2 zł lub inną), przejdź do zakładki „WSPARCIE” na naszej stronie, klikając poniższy link. Klik: Chcę wesprzeć „Filozofuj!”

Polecamy