Kognitywistyka Opracowania

Czym różni się mózg matematyka od mózgu zwykłego śmiertelnika?

„Piękne” umysły takich osób jak Alan Turing, Albert Einstein czy Stephen Hawking pozostają w pewien sposób nieuchwytne. Jak to się dzieje, że niektórzy są w stanie bez problemu przejść od wykonywania prostych działań arytmetycznych do skomplikowanych pojęć matematycznych? Czy mózg wirtuoza matematyki tworzy myślenie na jakimś innym poziomie?

Najnowszy numer: Zrozumieć emocje

Zapisz się do newslettera:

---

Filozofuj z nami w social media

Nume­ry dru­ko­wa­ne moż­na zamó­wić onli­ne > tutaj. Pre­nu­me­ra­tę na rok 2017 moż­na zamó­wić > tutaj.

Magazyn można też nabyć od 4 sierpnia w salonikach prasowych wielu sieci. Szczegóły zob. > tutaj.

Aby dobro­wol­nie WESPRZEĆ naszą ini­cja­ty­wę dowol­ną kwo­tą, klik­nij „TUTAJ”.

Naukow­cy od daw­na zasta­na­wia­ją się, czy myśle­nie mate­ma­tycz­ne zwią­za­ne jest z kon­kret­ny­mi ośrod­ka­mi w mózgu odpo­wie­dzial­ny­mi za prze­twa­rza­nie języ­ka, czy raczej z nie­za­leż­ny­mi obsza­ra­mi zwią­za­ny­mi z licz­ba­mi i rozu­mo­wa­niem prze­strzen­nym. W bada­niu opu­bli­ko­wa­nym w Pro­ce­edings of the Natio­nal Aca­de­my of Scien­ces naukow­cy z INSERMCEA Cogni­ti­ve Neu­ro­ima­ging Unit we Fran­cji zaob­ser­wo­wa­li, że obsza­ry w mózgu zaan­ga­żo­wa­ne w myśle­nie mate­ma­tycz­ne róż­nią się od tych, któ­re zaj­mu­ją się rów­nie skom­pli­ko­wa­nym, ale nie­ma­te­ma­tycz­nym myśleniem. 

Do bada­nia wyko­rzy­sta­no fMRI (funk­cjo­nal­ne obra­zo­wa­nie meto­dą rezo­nan­su magne­tycz­ne­go, za pomo­cą któ­re­go mie­rzy się głów­nie prze­pływ krwi w mózgu, a tym samym natle­nie­nie aktyw­nych czę­ści mózgu) i prze­ska­no­wa­no mózgi 15 mate­ma­ty­ków oraz 15 naukow­ców z innych dzie­dzin. W cza­sie pomia­ru bada­ni słu­cha­li 72 twier­dzeń mate­ma­tycz­nych, podzie­lo­nych na zagad­nie­nia z alge­bry, ana­li­zy, geo­me­trii i topo­lo­gii oraz 18 nie­ma­te­ma­tycz­nych twier­dzeń (głów­nie z histo­rii). Za każ­dym razem mie­li 4 sekun­dy na to, żeby zde­cy­do­wać, czy dane stwier­dze­nie jest praw­dzi­we, fał­szy­we, czy bez­sen­sow­ne. Oka­za­ło się, że tyl­ko u mate­ma­ty­ków słu­cha­nie mate­ma­tycz­nych twier­dzeń akty­wo­wa­ło obsza­ry: bruz­dy śród­cie­mie­nio­wej, grzbie­to­wy przed­czo­ło­wy oraz zakrę­tu skro­nio­we­go. Bada­nie poka­zu­je, że wyso­ki poziom reflek­sji mate­ma­tycz­nej uru­cha­mia obsza­ry mózgu pier­wot­nie sko­re­lo­wa­ne z wie­dzą o licz­bie i przestrzeni.

Sta­ni­slas Deha­ene, dyrek­tor Cogni­ti­ve Neu­ro­ima­ging Unit i psy­cho­log eks­pe­ry­men­tal­ny, bada jak ludzie (oraz nie­któ­re gatun­ki zwie­rząt) rodzą się z intu­icyj­nym „poczu­ciem liczb” sko­re­lo­wa­nym z repre­zen­ta­cją prze­strzen­ną. Nie wia­do­mo jed­nak, jak two­rzy się połą­cze­nie „poczu­cia licz­by” i zaawan­so­wa­ne­go myśle­nia mate­ma­tycz­ne­go. Ta pra­ca rodzi intry­gu­ją­ce pyta­nie czy wro­dzo­na zdol­ność do roz­po­zna­wa­nia ilo­ści (np. że dwa kawał­ki owo­ców to wię­cej niż jeden) jest bio­lo­gicz­nym fun­da­men­tem, na któ­rym moż­na zbu­do­wać teo­rię o więk­szej grupie. 

Było­by inte­re­su­ją­ce zba­dać łań­cuch przy­czy­no­wy mię­dzy niż­szym i wyż­szym pozio­mem kom­pe­ten­cji mate­ma­tycz­nej. […] Więk­szość z nas potra­fi opa­no­wać pod­sta­wo­we dzia­ła­nia aryt­me­tycz­ne, więc mamy już rekru­ta­cję tych obsza­rów mózgu, ale tyl­ko część z nas prze­cho­dzi do wyso­kie­go pozio­mu mate­ma­ty­ki. Jesz­cze nie wie­my, czy sta­nie się eks­per­tem mate­ma­tycz­nym zmie­nia spo­sób pro­wa­dze­nia dzia­łań aryt­me­tycz­nych, czy też nauka aryt­me­ty­ki jest pod­sta­wą do zdo­by­wa­nia wyż­sze­go pozio­mu mate­ma­tycz­nych pojęć

mówi Daniel Ansa­ri, neu­ro­log poznaw­czy z Uni­ver­si­ty of Western Onta­rio, któ­ry nie brał udzia­łu w badaniu. 

Ansa­ri suge­ru­je, że ucze­nie nie­ma­te­ma­ty­ków pojęć mate­ma­tycz­nych pomo­że lepiej zro­zu­mieć two­rze­nie tych połą­czeń. Ponad­to osią­ga­nie wie­dzy z mate­ma­ty­ki może wpły­wać na obwo­dy neu­ro­nal­ne. Bada­nia wyka­zu­ją, że mate­ma­ty­cy mają zmniej­szo­ną aktyw­ność wizu­al­nych obsza­rów mózgu zaan­ga­żo­wa­nych w prze­twa­rza­nie twa­rzy. Może to ozna­czać, że zaso­by neu­ro­no­we wyma­ga­ne do uchwy­ce­nia pew­nych pojęć mate­ma­tycz­nych mogą osła­bić lub „zużyć” inne zdol­no­ści mózgu. Choć potrzeb­ne są dodat­ko­we bada­nia w celu usta­le­nia, czy mate­ma­ty­cy fak­tycz­nie postrze­ga­ją twa­rze ina­czej, bada­cze mają nadzie­ję na uzy­ska­nie dokład­niej­szej wie­dzy, w jaki spo­sób mózg jest zorganizowany.

Opa­co­wa­ła Kata­rzy­na Biel

Źró­dło: Scien­ti­fic Amierican

Dołącz do Załogi F! Pomóż nam tworzyć jedyne w Polsce czasopismo popularyzujące filozofię. Na temat obszarów współpracy można przeczytać tutaj.

Skomentuj

Kliknij, aby skomentować

Wesprzyj „Filozofuj!” finansowo

Jeśli chcesz wes­przeć tę ini­cja­ty­wę dowol­ną kwo­tą (1 zł, 2 zł lub inną), przejdź do zakład­ki WSPARCIE na naszej stro­nie, kli­ka­jąc poniż­szy link. Klik: Chcę wes­przeć „Filo­zo­fuj!”

Polecamy